W kościele pod wezwaniem Świętego
Spokoju, jaśnieje każdy zakamarek,
jakby wschód słońca okrążył budynek,
a latające szczury wrzeszczały,
że nie ma szans na ucieczkę.
Dzień ma nas w ręku, nie zaciska dłoni.
Drugą podpisuje za nas prośbę o ułaskawienie
czasu, W rubryce: czyjego, pusto.
W kościele pod wezwaniem Błogosławionego
Kredytu na Wieczne Oddanie
gromadzą się mięsożerne mrówki.
Dłużników szukajcie
wśród martwych, szepczą
wyślizgane posadzki.
Dzień jest ogromny i mocny
(znowu dzięki Ci, W.S.)*
*Wallace Stevens, WORLD WITHOUT PECULIARITY
 |
 |
 |
 |
 |
 |
|
 |
|
warsztat
athreads
|
Jak wierzyćwersja: 1.0; 1.1; Autor opublikował wersję 1.1 system [2012-01-19 20:05:16] podoba mi się, chyba najbardziej ze "sposobów". to ładne: Dzień ma nas w ręku, nie zaciska dłoni. i to: Dzień jest ogromny i mocny tworzą wyraźny, niepokojący, nieodwracalny obraz wiecznie panującego dnia. Małgorzata Köhler id:1398 [2012-01-20 22:35:17] Małgorzato, dziękuję za mądry komentarz i w ogóle - za to ze czytasz moje teksty. Roman Kaźmierski id:207 [2012-01-21 11:10:51] czytam je zawsze (zaznaczam, żebyś wiedział, że mimo milczenia komentatorskiego są czytane. a nie odzywam się z własnego braku, gdy nie mam nic do powiedzenia bo nic nie poczułam, nie mam czasu lub nie mam wystarczająco dużo odwagi do wejścia w nieunikniony konflikt :-)) Małgorzata Köhler id:1398 [2012-01-21 11:25:34]
Mój bratanek, od ok. 30 lat mieszkający w Niemczech, z doktoratem o Heideggerze we Freiburgu, a pracujący teraz na uniwersytecie w Getyndze, powiedział mi (a włada lepszą polszczyzną niż wielu krajowców) wczoraj wieczoremj: "wujku, czytam zawsze twoje wiersze, nie zgadzam się z nimi często, ale rozumiem". Roman Kaźmierski id:207 [2012-01-21 13:24:53] Jeśli powiedział "bratanek" czyli syn brata, to dokładniej byłoby "stryjku" a nie "wujku". woka ketjof id:856 [2012-01-22 10:27:53]  |