Rzućcie pały, chodźcie z nami!

Minęło 25 lat od czasu, kiedy w zamszakach gnałem na złamanie karku w stronę Teatru Bagatela z wieloma podobnymi sobie. Za nami waliły ciężko o bruk buty kompanii zomowców. Dziś ci, którzy wtedy byli po tej samej co my stronie, którzy chcieli niezależności wypowiedzi, wolności słowa, którzy brzydzili się inwigilacją, więc ci sami, może trochę od nas starsi koledzy nasyłają na nas policję. Po co nasyłają? Bo my wciąż chcemy być niezależni, ale oni już nie są - obrośli w pieniądze i zaszczyty, ale też obrośli w kurewskie sprawki, są na nich haki - więc stracili wiarę w inny, niezależny świat. Są teraz przeżarci syfem, skurwieni, przecwelowani przez własne ułomności. Tusk, Komorowski, Graś i wy, Boni, tajny współpracowniku i wy Niesiołowski, donosicielu, co już drugiego dnia zakablowałeś swoją dziewczynę - wynoście się. Wypierdalajcie. Jesteście szlamem tego świata, nie rządem, który ma prawo mnie reprezentować.

Pod urzędem było spokojnie. "Rzućcie pały, chodźcie z nami!" - wołaliśmy, i "Gdzie są czołgi?", a białe kaski stały spięte podparte polewaczką, taką błyszczącą, zgrabną, taką globalną polewaczką. Więc my też polewaliśmy: "Donald, matole, skąd będziesz ściągać pornole?"  ;)

Protestujmy, każdy na swój sposób, nie tylko udziałem w manifestacji. Wyrażajmy głośno i często sprzeciw, nie milknijmy w imię dobrego wychowania, czy niewielkiej utraty, która może nam zagrozić.