Święty Gabriel        (Sewilla)

Federico

Garcia

Lorca  

(1898-1936)

 




       Z cyklu


Romancero Cygańskie

Dla Pana Agustina Vinuales

                          I

  Piękny i gibki syn trzciny,
barczysty, a w talii smukły,
o cerze nocnego jabłka,
wielkooki, smutnousty,
prężny jak srebro gorące,
idzie po ulicy pustej.
Jego błyszczące lakierki
kruszą dalie wiatrów płowych
w dwóch rytmach, opiewających
krótkie niebiańskie żałoby.
Ni palma na brzegu morza
z nim się równać nie jest godna,
ni cesarz w swojej koronie,
ni jasna gwiazda wędrowna.
Gdy na jaspisową pierś
pochyla swą głowę piękną,
noc szuka równin rozległych,
ażeby przed nim uklęknąć.
Gitary śpiewają same
dla Archanioła Gabriela,
pogromcy siwych rumaków,
wiotkich wierzb nieprzyjaciela.
 –  Święty Gabrielu, już łka
w łonie matki dziecię małe.
Pomnij, że to od Cyganów
ten strój bogaty dostałeś.

                      II

   W dobrym księżycu, w złej sukni.
Anunciación de los Rejes
gwieździe, idącej ulicą,
otwiera domu wierzeje.
To Święty Gabriel Archanioł,
prawnuk Giraldy jedyny,
między uśmiechem a lilią
przybył do niej w odwiedziny.

W jego kamizelki haftach rój
skrytych świerszczy dygocze
i kwitną leśnymi dzwonkami
promieniste gwiazdy nocne.

 –  Gabrielu, otom ja, trzema
gwoździami szczęścia przeszyta.
Na mojej twarzy spłonionej,
w twym świetle jaśmin rozkwita.
 –  Pan z tobą, Anunciación,
smagła, cudownej urody.
Urodzisz dziecię piękniejsze
od wiatru wygiętych łodyg.
 –  Ach, Gabrielu moich oczu!
Mojego życia Gabrielu!
Wyśniłam fotel z goździków,
byś ty spoczął w tym fotelu.
 –  Pan z tobą, Anunciación,
w złej sukni, w księżycu pięknym.
Będzie miało twe dzieciątko
trzy rany wraz z jednym piętnem.
 –  Ach, mój Gabrielu, jak świecisz!
Gabrielu żywota mego!
W głębi mych piersi wezbranych
już rodzi się ciepłe mleko.
 –  Pan z tobą, Anunciación.
Matko stu wielkich dynastii!
W suchych pejzażach twych oczu
migoczą jeźdźcy i blaski.

           *

  I śpiewa dzieciątko w łonie
Anunciación zadziwionej.
Drżą w jego głosiku trzy
krągłe migdały zielone.

  Już Święty Gabriel ku niebu
po stopniach z powietrza kroczy.
Kwitną nieśmiertelnikami
promieniste gwiazdy nocy.


Tłum. z hiszp. Irena Kuran-Bogucka



Dziś wigilia, wszystkim szczęsnego świętowania życzę