prowadź dybuku, prowadź

przejdźmy przez demiana i kres pewności,
gdzie brzeg tak ładnie dzieli świat
na odwrócony i drugi, z negatywu.

gdzie zaprzeczając kolorom stajemy
w płaszczu przed wielkim okiem kali
szarym, i szarym, i szarym, że prosić

o kolor głupio, i strach. ścieżka
rozwidla się i pozostaje jedna, jedność
rozwidla się i pozostaje ścieżką