[...] po raz kolejny, bezskutecznie,

wyprowadziła z siebie ścięte kwiaty powietrza, chorągwie kości, ostygłe okopy. nie powiodła się sztuczka z grą przypadków i ładowaniem do wierszydeł jak leci. utracone, jakże rozkoszne, wyobrażenie o sobie natychmiast zastąpiła innym. już czuła, jak staje się najwyższym sędzią literackich reputacji, czasem gorliwie zasłuchanym, innym razem pogardliwym bywalcem. jednak co będzie, gdy zamordują krytyka(?) [...]
ghung