Phi, łatwizna:

Tysięczny i dziesiąty dzień ludzkiej Totem.

Poranek był nosówki szary,
Z tysięczny i dziesiątego dnia ludzkiej Totem.
Człowiek na dole był uśmiechnięty.
Właśnie zakończył jego śniadanie z uśmiechem.
Nie padało lub nawożone przez ponad dwie godziny.
Mężczyzna na górze był głodny.
Polak straszne patrząc
Z wszystkich tych oczu i uszu
I machać rękami do równowagi.
Nie było sposobu, aby uzyskać Copter w pobliżu
Więc wszyscy byli głodni razem.
Mężczyzna na górze już dawno zrezygnował
Ale nie miał odwagi wystarczy zejść.
W nocy biegun mówią do siebie i paplanina nie była zbyt dobra.
Oczywiście Polak nie podobało się, że chce chodzić!
To było lato i było gorąco
I waga nie pozwoliłaby skórowania do bielizny.
To był zintegrowany biegun, to brał na czerwono oddanych brunatnego.
Ćwiczenia na biegunie był izometryczny,
Rodzaj elastycznego czasu pracy i równowagi
Wtedy najwyższy by toczyć ze sobą,
Poruszać uszy, równowaga ręce.
Nie było słychać bulgotanie i googling
Dziesiątą drodze do bieguna.
Zbliżając się małym dzieckiem
Z figurą lalki wolności

google translator  id:1835   [2012-04-16  18:25:06]

czy jeśli powiedzie mi się w konkursie, będę mógł liczyć na nagrodę w postaci kropli potu z pańskiej skroni, zamkniętej w laminatowym etui?

Marcin Rajski  id:1328   [2012-04-20  08:49:45]

Tysiąc dziesiąty dzień pala ludzkiego totemu


Ranek był w szarych temperach,
Tego tysiąc dziesiątego dnia pala ludzkiego totemu.
Człowiek na dole się uśmiechał.
Właśnie skończył z uśmiechem śniadanie.
Nie spadł deszcz ani żadne gówno od ponad dwóch godzin.
Człowiek na szczycie był wygłodzony.
Pal był rzeczą wyglądającą straszliwie
Z tymi wszystkimi oczami, uszami
I falującymi dla równowagi dłońmi.
Ostatecznie nie było szans na helikopter
Więc wszyscy razem głodowali.
Człowiek na szczycie poddał się od dawna
Ale nie miał odwagi zejść.
W nocy pal gadałby do siebie a kłapanie dziobem nie było zbyt dobre.
Pal najwyraźniej nie podobał się sobie, wolałby odejść!
Było lato i było gorąco
A balans nie pozwoliłby wypierzyć się do bielizny.
To był zintegrowany pal, jak rdzawobrązowy odlew.
Zadanie na palu było z izometrii,
Rodzajów giętkości, i jeszcze wspólnej równowagi
Gdyby najwyższy się staczał,
Machanie uszami, balans rąk.
Słychać było gulgot i wytrzeszcz oczu
W jednej dziesiątej drogi na pal.
Zbliżała się mała dziewczynka
Z lalką na kształt statuy wolności.

Małgorzata Köhler  id:1398   [2012-04-22  11:40:01]

Przepraszam, ponieważ dopiero po przetłumaczeniu i przyjęciu pozycji dystansu, zobaczyłam właściwy obraz, wklejam poprawkę, to musi być jednak tak:


Tysiąc dziesiąty dzień pala ludzkiego totemu

Ranek był w szarych temperach tego dnia,
tysiąc dziesiątego dnia pala totemu ludzkości.
Człowiek na ziemi uśmiechał się. Właśnie skończył
śniadanie z uśmiechem. Od ponad dwóch godzin
nie spadł deszcz ani inne gówno.
Człowiek na szczycie był zagłodzony.
Pal był rzeczą wyglądającą straszliwie
z tymi wszystkimi oczami, uszami,
i falującymi dla równowagi dłońmi.
Ostatecznie nie było szans na helikopter
więc wszyscy razem głodowali.
Człowiek na szczycie poddał się od dawna
lecz nie miał dość odwagi, aby zejść.
W nocy pal gadałby do siebie a kłapanie dziobem nie było zbyt dobre.
Pal najwyraźniej nie podobał się sobie, wolałby odejść!
Było lato i było gorąco
a balans nie pozwoliłby wypierzyć się do bielizny.
To był zintegrowany pal, jak dajmy na to, rdzawobrązowy odlew.
Zadaniem na palu była izometria, rodzaj elastyczności,
i jeszcze wspólna równowaga, gdyby najwyższy się staczał,
machanie uszami, balans rąk.
Słychać było bulgot w gardłach i wzrok
wlepiony w jedną dziesiątą drogi na pal.
Nadpływało małe dziecko
ze statuetką na kształt lalki wolności.

Małgorzata Köhler  id:1398   [2012-04-22  16:49:24]

uważam, że nagroda powinna przypaść w udziale Gosi K.
ucieszy się, nabierze jeszcze więcej optymizmu, no i może zgodzi się wreszcie przejść do sekcji tanecznej.

Marcin Rajski  id:1328   [2012-04-22  17:10:07]

wiesz, ten konkurs to w zamierzeniu jest trybut dla niezwykłego i w gruncie rzeczy w większości zapomnianego, wielkiego muzyka i poety. sądziłem, że wiersz, tekst piosenki, jest na tyle niezwykły i niebanalny, że warto go przetłumaczyć pozostawiając animozje, ambicje, również te urażone, a także różnej maści nadzieje - na boku. myliłem się?

przemek łośko  id:175   [2012-04-22  22:41:26]

Pan się nigdy nie myli

Marcin Rajski  id:1328   [2012-04-23  08:24:52]

nie trudno było się pańskich, szlachetnych motywów domyślić. niestety nie wiem, czy omyłkowo, czy działając w złej wierze nie domyślił się Pan moich intencji. otóż, z chęci wywindowania konkursu na wyższy poziom, postanowiłem między kolejnymi tłumaczeniami (myślę, że właśnie w związku z moimi komentarzami pojawił się pański wpis) wprowadzić nieco humoreski, by czytelnik ochłonął nieco po artystycznych uniesieniach. nie ukrywam, że wzorowałem się w tym wypadku na szekspirowskich motywach, choćby mowie klucznika z "Makbeta".
jest mi wielce przykro, że nie doceniono moich starań, nawet jeśli autor konkursu ma prawo do uznania tych działań za chybionych.

Marcin Rajski  id:1328   [2012-04-23  08:47:26]

A może przetłumaczysz, spróbujesz? Tak po prostu. Zobaczymy jakie będą głosy po wszystkich tłumaczeniach, co się podoba, a co nie. A zwycięzca jest wciąż nieznany.

przemek łośko  id:175   [2012-04-23  09:13:43]

bardzo chcę, ale odradzi mi to mój pijarowiec

Marcin Rajski  id:1328   [2012-04-23  09:17:20]

Nie da się jakoś odtworzyć tego przekładu, który był tutaj wcześniej? Może autor nie wie nic o awarii.

Małgorzata Köhler  id:1398   [2012-04-28  11:23:21]

do trzech razy poprawka

Tysiąc dziesiąty dzień słupa ludzkiego totemu

W poranek szary i deszczowy
Tysiąc  i dziesiątego    dnia ludzkiej  doli.
Człowiek  na dole uśmiechał się do siebie.
Nic nie  padało aż przez ponad dwie godziny.
Z zadowoleniem zjadł swoje śniadanie.
Za to  ten mężczyzna na górze był głodny.
Bał się totemu, bo totem wyglądał groźnie
z  taką ilością  oczu i uszu
że musiał  machać rękami dla równowagi.
Nic się nie udawało przy słupie na górze.
Pomarzyć można było o  ucieczce helikopterem.
Wszyscy więc  wspólnie głodowali.
Człowiek  na szczycie już dawno zrezygnował.
Brakowało mu odwagi, aby zejść w  na dół.
W nocy pal zazwyczaj mówił  sam do siebie,
a jego   przemowa bywała nieludzka.
Totem nie wierzył w siebie, wolałby z tego miejsca odejść!
Tak, to  było lato i było gorąco
a  nie można było wyskoczyć z ludzkiej  skóry.
Trójwymiarowy  totem   zamieniał się w brunatność.
Zagadka z izometrii nie do rozwiązania,
tak była elastyczna  w słupie  funkcja  czasu pracy i równania.
Nie słychać było szeptów, szmerów i hałasów.
W ciszy poruszały się  na palu uszy i  ręce  łapały równowagę.
Moc  z siłą   walczyły od dawna  ze  sobą.
W dziesiętnej  części dnia  niewinne,  ludzkie dziecko
przyniosło  totemowi  lalkę,  swoją część wolności.

prawda_boli  id:1844   [2012-04-29  07:57:33]

cudownie, cudownie
i choć susza wyrządziła wielkie spustoszenie tego roku
już dziś możemy uznać nasz sukces
my tym konkursem otwieramy oczy wszystkim nieszufladkom
mamy swoje konkursy, mamy swojego Dehnela

Marcin Rajski  id:1328   [2012-04-29  14:04:04]

poranek szary temperą
tysiąc dziesiątego dnia ludzkiej doli
człowiek poniżej uśmiechał się do siebie
właśnie skończył śniadanie z zadowoleniem
od dwóch godzin nie padał deszcz ani inne gówno

a potem, z powodów bliżej nieznanych, tekst układa się zgodnie z wizją pani/pana prawdy, która boli, i która mnie przerosła:

"Za to  ten mężczyzna na górze był głodny.
Bał się totemu, bo totem wyglądał groźnie
z  taką ilością  oczu i uszu
że musiał  machać rękami dla równowagi.
Nic się nie udawało przy słupie na górze.
Pomarzyć można było o  ucieczce helikopterem.
Wszyscy więc  wspólnie głodowali.
Człowiek  na szczycie już dawno zrezygnował.
Brakowało mu odwagi, aby zejść w  na dół. / bez [w]
W nocy pal zazwyczaj mówił  sam do siebie,
a jego   przemowa bywała nieludzka.
Totem nie wierzył w siebie, wolałby z tego miejsca odejść!
Tak, to  było lato i było gorąco
a  nie można było wyskoczyć z ludzkiej  skóry.
Trójwymiarowy  totem   zamieniał się w brunatność.
Zagadka z izometrii nie do rozwiązania,
tak była elastyczna  w słupie  funkcja  czasu pracy i równania.
Nie słychać było szeptów, szmerów i hałasów.
W ciszy poruszały się  na palu uszy i  ręce  łapały równowagę.
Moc  z siłą   walczyły od dawna  ze  sobą.
W dziesiętnej  części dnia  niewinne,  ludzkie dziecko
przyniosło  totemowi  lalkę,  swoją część wolności".

więc poddaję się w przedbiegach.

skaja  id:1338   [2012-04-29  19:00:45]

mnie też się podoba ta wersja, choć nie jest dosłowna. czas biegnie, pędzi, a terminu nie przedłużę ;) - więc proszę, przesyłajcie, ci, którzy macie wysłać, przesyłajcie jutro do północy, a potem szlus, furta zawarta!

przemek łośko  id:175   [2012-04-29  20:34:49]

tysiąc  dziesiątego dnia ludzkiego totemu

poranek był zabójczo szary
tysiąc dziesiątego dnia ludzkiego totemu
uśmiechał się człowiek z samego dołu
właśnie zakończył śniadanie
a i nie piździło od jakichś dwóch godzin
za to człowiek z góry głodował
pal był straszny z tymi wszystkimi oczami uszami
i potrzebą wymachiwania dla zachowania równowagi
żadnej możliwości zdobycia helikoptera
pozostawało wspólnie głodować
człowiek na topie dawno się poddał
miał cykora żeby z niego zejść
bo nocą słup sam do siebie gadał
a nie była to gadka szmatka
najwyraźniej totem nie lubił położenia i oczekiwał zmian
było lato i straszna hara
bez szans na rozebranie się do rosołu
słup był scalony na beż
ruch po palu odbywał się izometrycznie w stylu:
wygibas i powrót do równowagi
ten co najwyżej miał się zwijać w kulkę machając uszami
wywijać rękami  jedno wielkie bulgotanie
kiedy w  jednej dziesiątej części drogi w górę słupa
pojawiło się dziecko ze swoją figurynką wolności

debbie si  id:678   [2012-04-30  02:24:35]

zwyciężczynią konkursu powinna zostać rockhora
jako, że mieszka daleko od organizatora konkursu
proponuję, żeby ten nie fatygował się z nagrodą
i wysłał ją na mój adres ( jest po drodze), ja zaś własnoręcznie wręczę nagrodę laureatce

Marcin Rajski  id:1328   [2012-04-30  10:01:28]

tee żartowniś!

ten totem błyszczy jak trucizna,  jak brosza z kosmosu, kładzie na tobie łapy
i toczy zwiniętego w kulkę, jest twardy i  twardy  jest kolorem dla zębów,  miękkich i bojaźliwych.

jestem za prawdą, która boli  :)

debbie si  id:678   [2012-04-30  11:27:05]

Wpłynęły cztery tłumaczenia, jeśli dobrze liczę. To teraz się chwilę muszę zastanowić ;)

przemek łośko  id:175   [2012-05-01  06:12:00]

czy to, nie jest o wyprawie na Biegun Południowy?

zielona gęś  id:1524   [2012-05-02  13:05:19]

Każda z osób, która nadesłała tłumaczenie, miała pomysł. google translator postawił na anarchizm, ważną, i kto wie, czy nie najważniejszą cechę twórczości Kapitana Bawole Serce. Małgorzata wybrała drogę przekładu wiernego, nie próbując zastępować autora. prawda boli postawiła na wyeksponowanie wymiaru metafizycznego, i ta próba - w moim odczuciu - powiodła się. Wreszcie debbie udało się przetłumaczyć ten śpiewany wiersz zachowując kolokwialny anarchizm językowy (piździło, hara, cykor, gadka szmatka, etc.) nie ujmując mu metafizyki, a nawet udanie łącząc poziom kolokwialny z poziomem metafizycznym - profanum i sacrum uzupełniają się, a melodia została dobrana tak, aby nie drażniła polskiego ucha. Owszem, odbyło się to kosztem wierności przekładu, ale nie jest to koszt wielki, niewierne słowa i frazy zaproponowane przez debbie, mam wrażenie, bardzo ucieszyłyby samego Beefheart'a.

Dlatego, po namyśle i jeszcze raz po namyśle, decyduję: wygrała debbie si.

Hip, hip, hurra! Zwycięzcę proszę o życzenia dot. tekstów oraz o namiar do korespondencji.

Byłoby niegrzecznie, żebym cokolwiek próbował Wam narzucić, ale rozważcie, czy nie byłoby fajnie, gdyby zwycięzca konkursu miał prawo ogłosić kolejny konkurs według swoich reguł i ze swoją nagrodą? Powiedzmy w terminie do dwóch tygodni po rozstrzygnięciu poprzedniego konkursu?

przemek łośko  id:175   [2012-05-02  17:18:26]

Dobry wybór. Ale z tym "prawem" ogłoszenia konkursu to radośnie się rozpędziłeś. Naturalnie, że laureatka ma prawo - ale takie samo prawo mają przegrani oraz niebiorący udziału, podobnie jak Ty ogłosiłeś, nikogo nie pytając o pozwolenie. Bawmy się ale nie traćmy logiki, pliiiz.

Małgorzata Köhler  id:1398   [2012-05-02  21:21:50]

A pewnie masz i rację ;)

przemek łośko  id:175   [2012-05-02  22:34:22]

http://www.youtube.com/watch?v=3bOgt7cD2uA


hurra! ;))))

debbie si  id:678   [2012-05-03  11:49:56]

gratulacje, rozkoszna rockhorko,
konkurs był o tyle potrzebny,
bo pokazał czarno na białym,
jaka jest różnica między sztuką,
a rzemiosłem

Marcin Rajski  id:1328   [2012-05-06  12:05:47]

język jest z natury bezprawny, czyż nie ? :D

debbie si  id:678   [2012-05-06  13:42:02]

gdzie drwa rąbią, tam wióra lecą

Marcin Rajski  id:1328   [2012-05-06  15:50:00]

dodaj komentarz