Czerwiec

podchodzi w nocy, czuję jego zapach, oddech na nagich łydkach.
Wpycha nos w majowy bukiet, panoszy się jak zazdrosny pies,
strąca płatki, przypomina o przekwitaniu.
Miesiąc wielkiej brawury małych ptaków i ciepłych, prędkich snów
przy otwartym księżycu; niepokój, jakby zbliżało się coś ostatecznego.
Ostatnia okazja dla mieszkańców wind, dziupli,
tych z dziobem przyklejonym do szkła w przerwie na lunch,
tych trochę Monte Christo, a bardziej Monty Python,
którym brakuje odwagi na szybki zjazd z poręczy
lub nagłą emeryturę - ostatnia okazja, żeby polecieć.

Ten czerwiec może być last minute. Ten czerwiec może nie być.
[...]

czytaj dalej

Prawda czasu - kołysanka dla matki

Berlin, 01.05.2012 - lub gdzie indziej, każdego dnia

Miasto zbroi się, ma dość; zabija
okna wystaw, wystawia oddziały specjalne
na kamień, obronią przemarsz. Od dołu ruchy:
w nocy rozbiera się bruk, zakłóca próbnie sieć.
Moja krew contra 7 tysięcy. Obcy nagle język
powtarza tylko imię. Niech cię jeszcze usłyszę.
Napięcie w mediach, w szybach drżenie.

-      Daj spokój, nie przeszkadzaj, idę zbierać kamienie.


-      Dzieci są snem, pełnym skarbów.
[...]

czytaj dalej

Czterowiersz

Z. Herbert
„Czterowiersz”

Woda deklamuje niebo marszczy czoło
ptak zamiast oczu unosi dwa małe krajobrazy
i ty klęcząca przed lustrem wieczoru
wiążesz puste przestrzenie nitkami odlotów



z tomu Utwory rozproszone (Rekonesans)
2011 r.

Harmonia: „La Miccia“, polka z Bogiem

Pomyliła adresy, rozdarła pończochę, obcas w kratce ściekowej –
i jeszcze ten z akordeonem! Rzucił się na kolana i wyciągnął but.
Dała mu banknot i zaraz:
- Ty ciągnąć, ja grać  - chciała cofnąć dłoń
ale był szybszy, wsunął ją pod rzemyk i zagrał -
jakby śmiał się z nich - z tych wszystkich mijających,
tych, co przyspieszali, odciągających dzieci.

W jaskrawym blasku marca ciągnął włoską linię
aż tu, Unter den Linden, czuła ciepło, zapach,
nieokreślony zapach wielu miejsc,
schnącej bielizny, i coś jakby od morza.
[...]

czytaj dalej

Ściana nośna

Śniłaś mi się. Nie, nic
z tych rzeczy. Mówiłem tylko

wszystkie swoje prawdy i było to
podobieństwo absolutów. Abstrakcje

pozostawiłem powiekom. - Kobiecie
łatwiej zrozumieć bezbronność,

kiedy gaśnie światło i pojawiają się
wersy. Wtedy chyba jest sen? Siarczysty

[...]

czytaj dalej